Tessa, 26 mei 2010
Zuid-Afrika , In de lucht tussen Kaapstad en Jo'burg 23°

Tears heal the soul

Er zijn mensen die reizen om te beseffen wat ze thuis hebben. Mensen die een liefde achterna reizen. Mensen die blijven plakken nadat ze een lief gevonden hebben. Mensen die reizen om een liefde te overdenken en beslissingen te maken. En mensen die reizen om ten volste van hun lief te genieten. Ik heb ze allemaal mogen ontmoeten, en ik besefte dat het de liefde is wat mensen drijft en beweegt. Dat mensen de wereld instuurt, uit hun veilige omgeving haalt om te leren, ervaren, proeven en ontdekken.
Mijn liefde voor Zuid-Afrika, en gedeeltelijk een liefde voor een Zuid-Afrikaanse jongeman brachten me wederom op een van de mooiste plekken ter wereld. Een land vol ruimte en natuur. Onbewust werd ik meegezogen in de kracht van de oceaan, de magie van bergen en de mysterie van het bos. Opgezogen en ondergedompeld realiseerde ik me dat de liefde voor een land nog zo groot kan zijn, maar dat het niet opweegt tegen de wil van het universum. De tijd was niet rijp. De stap kwam te vroeg, maar was heel noodzakelijk om me de inzichten te geven die ik nodig had om verder te gaan.
Het inzicht nog niet te weten wat ik precies met mijn leven wil, en dat dat een groot geschenk is, want totdat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen mag ik blijven spelen en ontdekken (en daarna ook nog – life is sweet!). Het inzicht dat ik aan niemand verantwoording schuldig ben over hoe ik mijn leven leid, ik mag het gewoon helemaal zelf bepalen. Meer inzicht in de man (of wat het nu minder en hiermee de vrouw en mezelf in relatie tot de man. Het inzicht dat ik negatieve energieën uit mijn leven kan bannen, ik heb altijd een keus en kan en mag hierin helemaal op mezelf vertrouwen. Het inzicht dat ik mensen en natuur nodig heb – balans is het sleutelwoord. Het inzicht dat Light en Deep heel goed samen kunnen. Wat een opluchting is huilen, tears really heal the soul. Maar we moeten het leven niet te serieus nemen, iets meer aandacht voor het engeltje op mijn linkerschouder – lachen is gezond!

De stap die ik maakte was misschien niet zozeer een stap naar Zuid-Afrika, maar meer een stap uit een maatschappij waar ik me niet thuis voel. De maatschappij die ik als leugen zie, en dat ik voor het vinden van mijn waarheid niet net als Alex Supertramp naar het Noorden hoefde af te reizen, maar meer zuidelijk richting mijn hart. Om er zo achter te komen dat leven delen is. Dat onafhankelijk niet gelijk staat aan alleen. Dat er een wezenlijk verschil is tussen mens en dier. Dat ik ‘alleen maar’ naar binnen heb hoeven gaan (en een klein beetje zuidelijk) om erachter te komen wat zich afspeelt in mijn heartspace, dat ik in de vraag blijf leven wie wij zijn in dit mooie en krachtige geheel, en dat ik mijn eigen ‘maatschappij’ kan creëren en delen. Share.

‘Happiness only real when shared’

Verras Tessa in Zuid-Afrika met een belletje via HalloBuitenland.nl